Doğaya uğradık…

Geçen haftasonu doğaya şöyle bir uğrayalım dedik! Kendisi orta sıcaklıkta, samimi ve yeşildi…

Biraz halini hatırını sorduk, uzun zamandır ortalıkta olmadığından yakındık! Görünüşe göre o da pek memnun değilmiş bu halinden… Kışın ortasında havalar baya bi ısınınca kaldırmış perdeleri ne oluyor diye dışarı bakıyor.

Biraz huzur koparsak ağzından kardır, öyle sessiz durur ki biz durmaya alışık olmayanlara nispet sanki. Fısıldar ama duymazsın… Siyah beyaz bir resmin konuşması gibi, az anlatır ama bir o kadar güzel anlatır. Dal içine kaybol, öyle bir huzur onunki. Biraz orman, biraz çayır çimen… Ağaçlar durdukça göğün dibine doğru bir klasik piyano sesi ve bir dizi kiraz çiçeği, evdeymiş gibi hissetmenin verdiği güven duygusu da cabası.

Kent kalabalık, sıkıcıymış. Şehrin curcunası varmış. Ne yapsın doğadaki kız şehri…

Büyük turuncu ikram etmiş, her tarafı buram buram turuncu kokuyor…

İstiridyelerin ağaç evleri varmış bizim çocukluğumuzdan da güzel!

Ve bir tatlı huzur bulmuş doğadaki kız, hiç bırakmadığı yeşilden, maviden…

 

2 Yorum bırakılmış “Doğaya uğradık…

Yorum Bırakınız: